Αποφάσισα να τα ανεβάσω όλα όπως τα έχω. Αν τα επεξεργαστώ στο μέλλον καλώς, αν όχι ας υπάρχουν. Αυτό είναι τόσο επίκαιρο που δεν μπορούσα να το φανταστώ τότε που το έγραφε ο Γιώργος.
Καλά, δε μπορώ να βάλω το όνομά μας κανονικά, υπάρχουν οι γερμανοί που προφανώς θα με τιτιτιτ αν το κάνω, οπότε στο σωλήνα άβαλα καλού κακού το 1990's μπροστά ελπίζοντας να μην έχω προβλήματα.
Τέλος πάντων.
1992 το έτος, τρίο οι Ίννερ Φίαρ πια, ο μπασίστας ο Γιαννάκης είχε πάει για άλλα και ηχογραφήσαμε το κομμάτι σε ένα σκυλέ στούντιο. Ελπίζω ο Δημήτρης αργότερα να μου θυμίσει περισσότερα καθώς τότε ήμουν αφοσιωμένος στη μουσική μου για να θυμάμαι λεπτομέρειες τέτοιου τύπου.
Επιτέλους ένας Peterson που με κατέκτησε. Λίγο πιο έντονο το οριεντάλ και η λατάκια από τον αγαπημένο μου (τελικά) early morning pipe, λίγο περισσότερο άρωμα κατά το κάπνισμα, πολύ λίγο πιο βαρύς.